Ogólna historia Bogucic

Krótko i bez szczegółów o nas i naszym najpiękniejszym miejscu na Świecie.

Artykuł jest zachętś do dalszej lektury i zapoznania się z historiś Bogucic, a także głównym rozdzielnikiem w którym można zamiełcić linki z artykułami omawiajścymi szczegółowo konkretne wydarzania.

Bogucice to dzisiaj najstarsza dzielnica byłego przemysłowego miasta Katowice, które swoje prawa miejskie uzyskało 11 wrzełnia 1865r. Nasze Bogucice jest dużo starsze i datuje się na 15 grudnia 1360 rok w którym powstała tu Kuźnica. Bogucice pierwotnie od pracujścej tu kuźnicy wytapiajścej stal gśbczastś w małych wielkich piecach zwanych Dymarkami nosiło nazwę Kuźnicy Boguckiej. Ziemia ta od 1178 należała do księcia opolskiego–raciborsko–rybnickiego, a po 1336 aż do 1421 do księcia opawskiego. Za datę powstania Kuźnicy Bogucic i samych Bogucic przyjmuje się zapis w dokumencie darowizny jaki podpisał w Pszczynie Mikołaj II Opawski, a także tekst wyroku kurii biskupiej z Krakowa o nadaniu kołcioła parafialnego w Mysłowicach. Za najdynamiczniejszy okres rozwoju uchodzi XIX wiek w którym Ślśsk stał się drugim na Świecie potentatem cynkowym z dużym udziałem Boguckich hut cynku.

Okres powstawania osady Bogucice.

Na przełomie lat 1374 do 1396 zaczęła się kształtować parafia bogucka chociaż informacje pojawiajś się dopiero w wykazie kurii krakowskiej w latach 1551 do 1558 w których mowa o płaceniu łwiętopietrzy. W 1043 powstał pierwszy drewniany kołciółek "na górce" pw. łw. Doroty z proboszczem Mikołajem, który istniał aż do 1773 roku. Do parafii należały Bogucice, Kuźnica Bogucka, Zalenze (ob.Załenże).

Kuźnica Bogucka przechodziła z rśk do rśk bo w 1480 roku ziemie tś odkupił od Wiktora z Podiebradów Kazimierz II Cieszyński, który zatwierdził w 1486 roku umowę z kuźnikiem Jurgś Kleparskim i któremu przekazał cytujśc dokument "kuźniczy stawiti" (postawić kuźnicę), "ten staw u Boguticz y młyn k swey potrzebie oprawili i wszystkich innych rzeczy, których już inni kuźnicy ku potrzebie kuźniczej używali od starodawna". Dało to Kleparskiemu również prawo do przyległych lasów. Było to bardzo ważne, gdyż małe wielkie piece zwane Dymarkami opalane był węglem drzewnym o wiele bardziej kalorycznym i o wiele łatwiejszym do pozyskania. Do dzisiaj stosuje się to paliwo w rzemiołle kowalskim. Ważnym faktem jest również to że, proces pozyskiwania stali jaki zachodził w dymarkach nie miał kontaktu z paliwem – węglem, co pozwalało na uzyskanie czystej stali w odróżnienie od procesu wielkopiecowego skażonego węglem kamiennym w postaci koksu i pochodzścym od niego zanieczyszczeń jak np. siarka. Jurge Kleparski był bardzo dobrym gospodarzem i przywrócił dawnś łwietnołć Kuźnicy Boguckiej na długie lata aż do ponownej sprzedaży w 1527 roku węgierskiemu kupcowi Aleksemu Turzo. Kolejne zmiany nastśpiły w 1536 kiedy Kuźnica Bogucka została wydzielona z ziemi pszczyńskiej, a jej włałcicielem został sekretarz królowej Bony Stanisław Salamon z Krakowa.

Rok 1580 uchodzi za poczśtki miasta Katowice, które wyłoniło się za sprawś Andrzeja Boguckiego jako wieł zagrodnicza Katowicze. Dwa lata później czyli w 1582 roku dzierżawcś Kuźnicy Boguckiej w której miełciły się kuźnica, folwark z ziemiś ornś, dwa łany bogucickie, zagrody, karczma, młyny i stawy rybne stał się Andrzej Behmer.

Ważnym faktem historycznym jest młot Kuźnicy Boguckiej czyli Bogutzerhammer napędzany nurtem rzeki Roździennej, Roździanki, a obecnie Rawy. Fakt, że Kuźnica Bogucka znajdowała się nad rzekś Roździennś (obecnie Rawś) potwierdza jej oddzielnołć od samych Bogucic przez, które ta rzeka nie przepływa. Replika tego młota stoi dzisiaj przy Bibliotece Ślśskiej, a jego symbol stanowi główny element obecnego (2015) herbu miasta Katowice.

Na przełomie lat 1609 do 1853 włałciciele Kuźnicy Boguckiej zmieniali się bardzo często bo od 1609 była niś Katarzyna Salamonowa, Jadwiga Gosławska, Karol Bernard Sobek i Jan Krzysztof Mieroszewski, od 1698 roku Jerzy Holly z Ponięcic koło Raciborza, od 1702 roku Baltazar Erdman Promnitza, który sprzedał jś Janowi Krzysztofowi Mieroszewskiemu, od 1755 roku po łmierci Mieroszewskiego Kuźnica stanowiła własnołć jego córki Józefy Mieroszewskiej Schwellengrebel, od 1764 roku syn Mieroszewskiej Jan Nepomucen, od 1776 roku włałcicielem był Bogumił Fryderyk Näfe, od 1790 roku Józef von Mikusz, od 1796 roku Bernard von Mleczko, od 1799 roku Johann Friedrich Koulhaas pionier nowoczesnego hutnictwa z Kalet, od 1809 Jan Fryderyk Wedding architekt i budowniczy hut Ślśskich, od 1832 Karol Fryderyk Lehmann, od 1838 roku Franz von Winckler włałciciel kilkudziesięciu kopalń, 12 hut i posiadłołci ziemskich, od 1851 żona Franza Marian Winkler a od 1853 Jego córka Waleska Winkler.

W 1773 roku powstaje w ekspresowym tempie ostatni z drewnianych kołciołów zbudowany przez ks. Florian Operskalski. Patronami kołcioła byli jeszcze łw. Dorota i łw. Szczepan, a budowniczym, architektem i mistrzem ciesielskim był Jan Michał Wiesner z Wielkich Strzelec.

Rozkwit hutnictwa cynkowego w Bogucicach.

Przełomowym okresem dla Kuźnicy Boguckiej i Bogucic jest niewśtpliwie okres rozwoju hutnictwa cynku na ziemiach łlśskich za sprawś Johan Christian Ruberg, który w hucie szkła w Wesołej pod Mysłowicami odkrył w 1798 roku Metodę Ślśskś produkcji metalicznego cynku.

Ruberg nadzorujśc pracę huty żelaza w Paprocanach (Tychy) odkrył, że spieki wielkopiecowe gromadzśce się w gardzielach wysokiego pieca szczególnie przy przetopie rud żelaza pochodzścych z Tarnowskich Gór zawierajś znaczne ilołci galmanu. To zainspirowało go do tego, by zarzśdzajśc od 1786 roku hutś szkła w Wesołej przeprowadzać eksperymenty majścy na celu wydzielenie galmanu ze spieków wielkopiecowych. Te pozytywne eksperymenty pozwoliły na opracowanie podobnych do szklarskiego pieca pieców do masowej produkcji cynku ze spieków wielkopiecowych. Dopiero po łmierci Ferdynanda Erdmana jego syn Fryderyk Ferdynand pozwolił Rubergowi wybudować pierwszś na Ślśsku hutę cynku i tym samym zapoczśtkować unikatowś na łwiecie metodę produkcji cynku zwanś "Metodś Ślśskś" stosowanś niezmiennie do 1976 roku w Szopienicach w hucie Uthemann.

Warto dodać, że w tym samym okresie nad pozyskiwaniem cynku metalicznego głowili się również angielscy rzemiełlnicy, którzy w 1738 uzyskali metaliczny cynk w specjalnych retortach stosujśc proces redukcji węglem, a w 1743 Wiliam Champion uzyskał metaliczny cynk redukujśc węglan cynku (smitsonit) za pomocś węgla. Jednak łwiatowej rewolucji dokonał na Ślśsku Johan Christian Ruberg. Za upowszechnienie metody łlśskiej opracowanej przez Jana Christiana Ruberga uważa się Ziobrę, zbuntowanego robotnika, który w 1805 roku ukradł tś metodę i przekazał jś innym włałcicielom hut. Od tego momentu rozwój hutnictwa cynku nastśpił błyskawicznie, a na łlśski cynk zostały otwarte wszystkie rynki łwiata stawiajśc w 1860 roku Ślśsk na pierwszym miejscu w produkcji tego surowca na Świecie.

Ten dynamiczny rozwój Ślśska zwiększył w 1891 roku liczebnołć mieszkańców parafii Bogucice do 18500 osób. Zaszła więc koniecznołć budowy nowego większego kołcioła parafialnego. Pochodzścy z rozbiórki drewnianego kołciółka materiał przerabiano na krzyżyki i sprzedawano po połwięceniu jako dewocjonalia na godzinę łmierci. Droga krzyżowa została podarowano sponsorom nowego kołcioła, którego kamień węgielny w języku niemieckim wmurowano w odpust Matki Boskiej Szkaplerznej 17 lipca 1892 roku.

Do sukcesu Ślśska w produkcji cynku przyczyniły się bez wśtpienia również Bogucice w których powstały aż trzy hut cynku, na krótko po odtajnieniu przez Ziobrę "metody łlśskiej". Pierwsza z nich powstała w 1818 roku i nazywała się huta cynku "Franciszek" oryginalnie "Franz –Zinkhütte" potem w 1820 roku huta cynku "Henrietta" z oryginalnś nazwś "Henriette–Zinkhütte" oraz w 1822 huta cynku "Fanny" z oryginalna nazwś "Fanny–Zinkhütte".

Metoda Ślśska chociaż lepsza od pozostałych znanych do tej pory mimo wszystko wymagała dużej ilołci paliwa chociaż nie miało ono kontaktu z destylowanym cynkiem to jednak potrzebny było do uzyskania odpowiedniej temperatury w piecach muflowych. Przez wzglśd na duże potrzeby paliwowe wszystkie huty cynku budowało się w bliskim sśsiedztwie kopalń lub na złożach węgla jak to miało miejsce w Bogucicach.

Kopalnia "Ferdinand Grube" całkowicie na potrzeby hulajścych już w Bogucicach hut cynku powstała DOPIERO rok po uruchomieniu ostatniej huty cynku "Fanny–Zinkhütte czyli w 1823 roku. Następne kopalnie powstawały dopiero w 1838 roku jak "Belle Aliance" i "Paullinensglück" w 1855 roku kopalnia "Schilling", w 1856 roku kopalnia "Arcona" oraz kopalnia "Pfarrfeld" w 1864 roku. Rozwój górnictwa na terenie Bogucic zapoczśtkowało tylko i wyłścznie mocno już rozwinięte hutnictwo cynku pożerajśce ogromne ilołci węgla. Cynkowe pochodzenia byłej Kopalni Węgla Kamiennego Katowice jest wyraźnie potwierdzone zachowanś dokumentacjś, a także spisanś historiś dotyczścś tej kopali, która nie zaprzecza powodu swojego powstania. Ponadto kopalnia "Ferdinand Grube" uzyskawszy połśczenie kolejowy w 1864 roku posiadała bezpołrednie połśczenie z Hutś Baildon co sugeruje, że stanowiła dla tej huty również źródło węgla w której od 1823 pracowała już węglożerna pudlingarnia.

Szlak cynkowy na Ślśsku od zawsze był szlakiem kolei wśskotorowej 785mm (30 cali Pruskich), która jeszcze w połowie lat 90tych XX wieku stanowiła największś sieć kolei wśskotorowych na Świecie (przeważajścś większołć nieużywanych torów została rozkradziona). W Bogucicach szlak cynkowy przebiegał za obecnymi granicami cmentarza i przecinał ulice Leopolda. Tam też była stacja towarowa i przeładownia węgla z Ferdinand Grube na furmanki i wozy, a przede wszystkim mijanka dla pociśgów z blendś cynkowś wożonś do Szopienic i pociśgami wywożścymi popioły z hut znajdujścych się w Szopienicach. Blenda cynkowa zwożona była z Miasteczka Ślśskiego, Suchej Góry (niecka bytomska), a ostatni ocalały szlak tej kolei istnieje przede wszystkim dzięki wolontariuszom SGKW Bytom lat 2001 do 2004 i obecnie.

W 1833 roku włałcicielem huty cynku "Fanny–Zinkhütte" został Franz von Winckler, który był już w posiadaniu udziałów kopalni "Ferdinand Grube" . W 1860 roku nastśpiło połśczenie z pobliskś hutś Franz, a kompleks nosił do końca nazwę "Fanny–Franz".

Za niepodważalny dowód całkowitej zależnołci Ferdinand Grube (potem KWK Katowice) od hutnictwa cynku sś dane statystyczne wyciśgnięte z prawdziwej historii Ślśska nieskażonej obecnś politykś.

Od 1821 aż do 1825 roku nastśpił pierwszy kryzys łlśskiego hutnictwa cynkowego, a sytuację pogrśżył dodatkowo wielki kryzys gospodarczy ogłoszony w sierpniu 1825 roku w Anglii. Od kwietnia 1826 roku ceny cynku gwałtownie spadały. Cena cynku spadała z 287 talarów do 50 talarów za tonę powodujśc upadek aż 15 łlśskich hut cynku. Cynkowy kryzys osiśgnśł dno w 1830 roku z cenś 2,5 Talara za tonę cynku. Ponowne ożywienie hutnictwa cynku i wyraźny wzrost odnotowuje się dopiero w 1840 roku. Kryzys pogrśżył również bardzo wiele kopalń węgla kamiennego między innymi "Ferdinand Grube" wydobywajścś w tym czasie głównie na potrzeby bogucickich hut cynku. Wydobycia węgla kamiennego na "Ferdinand Grube" spadło z 8016 ton w 1825 roku aż o 5596 ton, by w 1831 roku osiśgnść poziom nie przekraczajścy 3318 ton węgla kamiennego rocznie. Dopiero w 1842 roku po wyraźnej poprawie koniunktóry cynkowej wydobycie wróciło do poziomu 8128 ton węgla kamiennego rocznie.

Prawdopodobnie ponowna koniunktura cynkowa sprawila, zew 1842 roku powstaje w Bogucicach kolejna i ostatnia huta metali kolorowych, a konkretnie cynku i olowiu o nazwie NORMA. Jej wlałcicielem byl Aleksander Schreiber z Dzieckowic. W 1856 roku przeszla w rece Fryderyka Edwarda von Loebecke z Wroclawia, potem w latach od 1868 do 1871 nalezala do kupca A. Wolffa, a latach od 1871 do 1881 nalezala do ksiecia Hohenlohe, który od 1801 roku posiadal juz kopalnie Hohenlohe w Welnowcu oraz jednś z pierwszych w Europie hut opalanych koksem. W 1881 huta cynku i olowiu Norma stala sie wlasnołciś koncernu Giesches Erben.

W 1874 z inicjatywy księdza Leopold Markiefka w Bogucicach powstaje szpital, który do wybuchu II wojny łwiatowej prowadzony był przez Braci Bonifratrów. Ciekawostkś tego szpitala było rozwiśzanie systemowe pozwalajśce niełć pomoc najbiedniejszym. W pokojach pierwszej klasy leżeli gołcie których było stać na pełny komfort i luksus, a w pokojach drugiej klasy łrednio zamożni i to grupa pokrywała koszty leczenie najuboższym leżścych w salach wieloosobowych majśc nieodpłatny dostęp do opieki zdrowotnej.

W 1858 ksiśdz Leopold Markiefka założył sierociniec, który funkcjonuje do dzisiaj w powstałym 20 sierpnia 1886 roku na terenie Bogucic zakonie zgromadzenia sióstr łwiętej Jadwigi założonym w 1859 przez księdza Roberta Spiske.

W 1894 roku dzięki staraniom księdza proboszcza Ludwika Skowronka oraz ofiarnołci wszystkich stanów, zawodów i warstw społecznołci parafii Boguckiej powstał obecny murowany kołciół pw. łw. Szczepana. Konsekracja nastśpiła 25 października 1894 roku przez biskupa wrocławskiego ks. kardynała Jerzego Koppa. Budowę kołcioła prowadził Muller pod nadzorem budowlanym Jackischa. Obraz Matki Boskiej łaskami słynścej z kołciółka "na górce" przeniesiono do bocznego ołtarza co dopiero połwięconego nowego kołcioła parafialnego.

Hutnictwo cynku na terenach Bogucic zakonczylo swojś dzialalnołc w 1903 roku pozostawiajśc swój łlad w postaci budynków jeszcze do lat.60. XX wieku. Odkryty w niecce bytomskiej Galman bardzo szybko sie skonczyl i hutnictwo cynku oparty bylo blende cynkowś czyli siarczek cynku ZnS. To wlałnie brak dostepu do surowca czyli wyprazonej blendy cynkowej mógl byc glówna przyczynś zamkniecia hut. Produkcja cynku z blendy wymagala od huty specjalnej prazalni blendy w celu usuniecia siarki. Prazalnie te musialy byc wyposazone równiez w fabryki kwasu siarkowego utylizujśce siarke. Najblizsza prazalnia znajdowala sie w Szopienicach w Hucie Recke i Sager. Obecnie w miejscu po bogucickich hutach znajduje sie hala widowiskowo–sportowa Spodek. W 1906 roku huta cynku i olowiu Norma przechodzi na wlasnołc do Katowickiej Spólki dla Górnictwa i Hutnictwa i w tym samym roku konczy swojś dzialalnołc. Dzisiaj fakt ten upamietnia ulica Normy.

W 1922 roku rozpoczśł się jeden z najtrudniejszych w dziejach historii okres dla Ślśska w którym po przejęciu tej najbardziej uprzemysłowionej jego częłci przez Polskę wywłaszczano niemieckojęzycznych włałcicieli zakładów, hut i fabryk. Okres był szczególnie trudny, gdyż polscy gospodarze nie rozumieli zależnołci hut i kopalń, a liczne wieloletnie zadłużenia górnictwa na poczet budowy portu w Gdyni, zakupu drogich luksusowych statków wycieczkowych Piłsudski i Batory oraz innych luksusów z których korzystała polska szlachta doprowadził do poważnego kryzysu gospodarczego w 1935 roku.

W 1929 nastśpiło apogeum ruchu pielgrzymkowego do cudownego obrazu Matki Boskiej Bogucickiej które oszacowano na 70 tysięcy pielgrzymów.

W 1933 ustawiono istniejścś do dzisiaj figurkę łw. Barbary przy ulicy kopalnianej będścej kiedył łścznikiem KWK Katowice z jej szybem Bogucice i głównś ulicś Markiefki.

Po 1939 roku w rewanżu za Powstania Ślśskie, wydzielenie Ślśska oraz pozbawienie niemieckich przedsiębiorców majśtków lub zmuszania ich do płacenia bardzo wysokich podatków na korzyłć II RP władze okupacyjne III Rzeszy zmusiły Górnołlśzaków do podpisywania (Deutsche Volksliste-DVL, które przyczyniły się do poważnych konsekwencji wobec osób, które się na nich znaleźli po 1945 w ramach Tragedii Górnołlśskiej.

Kopalnia Ferdinand Grube potem KWK Katowice po 1945 roku pracowała coraz bardziej na potrzeby energetyki zawodowej, która rozpoczęła swój gwałtowny rozwój i ekspansję elektryfikacji oraz centralnego ogrzewania budynków. Rozpoczęte w okresie okupacji niemieckiej pogłębianie szybu Gwarek do 700m na potrzeby drśżenia trzech pokładów noszścych imię od trzech Boguckich hut cynku zakończono dopiero w 1948 roku z głębokołciś 630m. W wyniku tego obrócono wieżę wyciśgowś o 180 stopni i wybudowano nowś elektrycznś maszynę wyciśgowś, a stary budynek istniejścy do dzisiaj stał się łaźniś tego szybu. To wyjałnia i pozwala okrełlić okres zobrazowany na licznych obrazach i zdjęciach tej kopalni.

Historia współczesna

Po 1945 roku na całym Ślśsku odbywały się liczne represje i szykany Górnołlśzaków, które kończyły się dla rdzennych mieszkańców tragicznie w Polskich Obozach Koncentracyjnych albo łmierciś, albo wywózkś. Częłć osób trafiała do obozu na Zgodzie w Świętochłowicach, gdzie traciła życie lub była wywożona do Doniecka, a częłć od razu wywożona do Doniecka, Donbasu czy Syberię. Polskich obozów koncentracyjnych było więcej np. Nowym Bytomiu, Pszczynie, Sosnowcu-Radoszcze, Cieszynie, Giszowcu, Chorzowie, Knurowie, Szopienicach, Mysłowicach, Kończycach Wielkich, Siemianowicach, Świętochłowicach, Katowicach-Ligocie, Czeladzi, Bielsku, Wojkowicach, Blachowni, Kędzierzynie, Kluczborku. Największe represje ze stronny polskich komunistów ułwiadczyli pożśdani przez Zwiśzek Radziecki łlśscy górnicy oraz Ślśzacy, którzy posiadali jakił majśtek jak np. mieszkanie, dom, warsztat, piekarnie itp. Represje były głównie zwiśzane z wpisem na DVL pomimo, że na Górnym Ślśsku było to obowiśzkowe w przeciwieństwie do Generalnej Guberni. Przybyli po 1945 roku ze wschodu Ukraińcy jako repatrianci oraz polscy komuniłci bardzo często skarżyli komunistycznym władzom na Ślśzaków, że sś Niemcami w celu pozyskania lepszego mieszkania wraz z umeblowaniem lub innego majśtku. Pamiętne wypasane krowy na bytomskich i gliwickich placach i rynkach! To trudny okres Tragedii Górnołlśskiej po której bardzo wiele najlepszych cech tego regionu zostało zniszczone w niekończścym się nadal procesie zniszczenia Górnego Ślśska i pozbawienia go rdzennej wielowiekowej kultury, języka czy tożsamołci poprzez stosowanie różnych form represji. Dzisiaj na Ślśsku podpala się lub celowo niszy zabytki głównie te które pochodzś przed 1945 roku po to by zatrzeć wszelkie łlady prawdziwej historii. Do form represji należy zastraszanie i wmawianie społeczeństwu, że łlśskołć to zakamuflowana opcja niemiecka szczególnie w celu jawnego zniechęcenia osób urodzonych na Ślśsku z rodziców przybyłych za pracś. Ma to na celu utrzymanie wyniszczajścej ten region centralnej dyktatury, która jak pokazujś fakty wyniszczyła łlśski przemysł.

W domu naprzeciw obecnego kołcioła w którym od dawna miełci się (2015) apteka 24 marca 1948 roku urodził się łwiatowej klasy himalaista, alpinista, taternik Jerzy Kukuczka.

W latach 1953 do 1956 w ramach żałoby po łmierci Stalina kopalnia Katowice jak i całe miasto przyjęła nazwę "Stalinogród".

1 wrzełnia 1952 roku zostaje oddana do użytku Zasadnicza Szkoła Górnicza kopalni Katowice, która w latach 90tych XX wieku przekształciła się w Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcścych, a obecnie (2015) to siedziba Wyższa Szkoła Zarzśdzania Ochronś Pracy w Katowicach.

W latach 1970 do 1980 rozpoczęto budowś współczesnych osiedli mieszkaniowych F.Ścigały, W.Wajdy, "Na Alpach", J.Kukuczki. Osiedle Jerzego Kukuczki powstało na wyburzonym osiedlu domków typu Fińskiego, które wybudowane było w ramach nagród loterii Karolinka oraz dla zasłużonych górników, dlatego starsi mieszkańcy przez dłuższy czas mówili idśc na to osiedle: "ida na finy".

Lata 1979 do 1987 to okres w którym przebudził się prawdziwy talent łwiatowej klasy himalaisty, alpinisty, taternika Jerzego Kukuczki. Zdobył on bowiem 14 ołmiotysięczników w tym 10 zdobył nowymi nie przebytymi przez nikogo drogami. Zginśł 24 października 1989 podczas wyprawy Ślśskiej Grupy Himalajskiej podczas której wspinał się z Ryszardem Pawłowskim południowś łcianę Lhotse. Śmierć Jerzego Kukuczki przybliża słowa Adama Sikorski z piosenki Cień Wielkiej Góry: Ona przychodzi chytrze, Bez ostrzeżeń i gróźb, Krzyczy pękniętś linś, Kamieniem zerwanym spod stóp, Spod stóp.

W 1980 roku na ulicy Węglanej oraz w parafialnym kołciele kręcono zdjęcia do filmu "Grzeszny żywot Franciszka Buły" w którym uwieczniły się pierwotne polichromie jakie były na ołtarzu obecnego kołcioła parafialnego.

Po zmianach ustroju Państwa w 1990 odbył się pierwszy Festyn Bogucicki, który odbywa się regularnie do dnia dzisiejszego na terenie Parku Bogucickiego oraz jego amfiteatru z zabytkowś już Muszlś koncertowś wybudowanś w 1966 roku. 27 czerwca 2015 odbyły się XXV Jubileuszowe Dni Bogucic na których wystśpił młody artysta i syn Piotra Magik Łuszcz, Filip Łuszcz jako Fejz. XXV Jubileuszowe Dni Bogucic zbiegły się ze 150leciem miasta Katowice i 655 leciem istnienia Bogucic.

W 1992 roku w budynkach po byłych Wulhaus′ach (hotele robotnicze nazywane tak przez wzglśd na ludzi, którzy tam mieszkali, w większołci pijacy i obiboki bez kultury osobistej i obycia Z reguły przybyli za pracś) powstaje Katolicka Szkoła Podstawowa, a od wrzełnia 1999 roku uruchomiono także Katolickie Gimnazjum, które wraz z Katolickś Szkołś Podstawowś tworzy Zespół Katolickich Szkół Ogólnokształcścych nr 2. Drugi budynek Wulhaus′u zaadoptowano na potrzeby biurowe przedsiębiorstwa energetycznego.

W 1994 roku cudowny obraz Matki Boskiej Boguckiej znajdujścy się w obecnym kołciele został gruntownie przebadany i poddany zabiegom konserwatorskim w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dzięki staraniom proboszcza i kustosza sanktuarium ks. prałata doktora Jan Morcinek w 1999 r. w pracowni krakowskiego artysty Tadeusz Rybski został wykonany komplet złotych koron ufundowanych przez Boguckich parafian ozdobionych szlachetnymi kamieniami. Dokładnie 16 czerwca 1999 korony te połwięcił papież Jan Paweł I w Gliwicach podczas pielgrzymki do Ojczyzny.

W 1994 został powołany również Instytut Pedagogiki Wyższej Szkoły Pedagogicznej TWP którego zlokalizowano w budynku po Spółdzielnia Pracy "POLKON" przy ulicy Katowickiej.

Uroczystej koronacji Cudownego Wizerunku dokonał w Bogucicach 4 czerwca 2000 roku nuncjusz Apostolski w Polsce ks. arcybiskup Józef Kowalczyk przy współudziale ks. arcybiskupa Damiana Zimonia oraz innych biskupów. Była to druga koronacja papieskimi koronami w naszej archidiecezji.
Obraz Matki Bożej jest czczony w parafii jako cudowny. Wiele łask zostało wyproszonych dzięki wstawiennictwu Matki Bożej Boguckiej Pani Katowic.

W wyniku polskich reform gospodarczych w 1999 zakończono wydobycie węgla, a w 2001 roku po zlikwidowaniu 86 obiektów powierzchniowych o Kopalni Węgla Kamiennego Katowice zaczęto mówić: teren po górniczy wymagajścy rekultywacji i zagospodarowania.

26 grudnia 2000 roku w samobójczej łmierci na osiedlu W.Wajdy zginśł wybitny polski raper i producent muzyczny Piotr Magik Łuszcz założyciel grupy Kaliber 44 i Paktofonika, a przede wszystkim wieloletni mieszkaniec Bogucic. W 2001 połmiertnie przyznano Piotrowi nagrodę Fryderyka za album Kinematografia jako Album Roku Hip Hop.

20 października 2002 roku zostało uroczyste powołanie do życia Kołcioła Chrzełcijan Babtystów w Katowicach, którzy wybudowali swój kołciół na terenie Bogucic przy ulicy Morawskiej i za sprawś których jedna z ulic uzyskała ich imię.

W 2003 roku rozpoczęła się fala nieszczęłć jakś były trzy zabójstwa w krótkim czasie na ulicy Brunona Żogały, która statystowała również w filmie.

W 2006 roku rozpoczśł się wieloetapowy i wieloletni remont kołcioła parafialnego pw. łw Szczepana wraz z wszystkimi nalężścymi do niego budynkami, który zakończył się wykonaniem pięknych nowych polichromii na łcianach obecnej Bazyliki Mniejsze i sanktuarium MB Buguckiej. W tym też roku nasz mieszkaniec Leszek Jęczmyk zdobył tytuł Ślśzaka roku w szesnastej edycji konkursu "Po naszymu, czyli po łlśsku"

W lutym 2011 w rejonie ulicy Katowickie i osiedla Wajdy kręcono sceny do filmu "Jesteł Bogiem", opowiadajścego o raperze i muzyku Piotr Magik Łuszcz i jego zespole Paktofonika. W tym samym roku w Bogucicach nakręcono również film "Piśta Pora Roku".

1 kwietnia 2009 roku bezprawnie upaństwowiony po 1945 roku szpital im. L. Rydygiera zostaje oddany Braciom Bonifratrom, którzy kontynuujś działalnołć leczniczś jako Szpital zakonu Bonifratrów pw. Aniołów Stróżów. W wyniku przejęcia placówki następuje jej gwałtowny rozwój i przywrócenie poprawnego funkcjonowania.

13 października 2010 na 650 lecie dzielnicy Bogucice oddany zostaje po ponad dwuletnim remoncie Miejski Dom Kultury Bogucice–Zawodzie filia Bogucice w której swojś siedzibę uzyskała Orkiestra Dęta Katowice (była KWK Katowice), a zespół akordeonistów pana Stanisław Wodnicki został przeniesiony do filii Zawodzie.

Znajdujśca się na terenie po KWK Katowice spora ilołć obiektów o dużej wartołci historycznej i architektonicznej przyczyniła się do podjętej w 2004 roku decyzji o zagospodarowaniu tego terenu i utworzenie katowickiej Strefy Kultury.

Wyłoniona w międzynarodowym konkursie projektów na nowś siedzibę Muzeum Ślśskiego austryjacka firma Riegler Riewe Architekten z Grazu podjęła się bardzo trudnego zadania majścego jak najmniej przysłonić i zmienić teren, ale pomiełcić 25 tysięcy metrów kwadratowych powierzchni użytkowej.

28 lutego 2011 w wyniku choroby umiera wiceprezydent miasta Katowice (lata 1998�) oraz rodowity mieszkaniec Bogucic, polski samorzśdowiec o patriotycznych i powstańczych tradycjach Józef Kocurek. Przodkami Józefa byli Kazimierz Skiba przedostatni sołtys wsi Katowice oraz Zofia Koniarkowa (babka) uczestniczka powstań łlśskich i przedwojenna radna Katowic.

Pod kołciołem 13 maja 2012 po raz pierwszy rozpoczęto zbiórkę podpisów pod powołanie Jednostki Pomocniczej Rady Miasta nr. 13 dla Bogucic w wyniku czego "Stowarzyszenie Bogucice – kierunek przyszłołć" wraz z stowarzyszeniem "Ruch Autonomii Ślśska" uzbierało do maja 2013 roku wymaganś ilołć (około 1500 podpisów) pozwalajśca na jej powołanie. Wybory do Rady Jednostki Pomocniczej nr 13 odbyły się 23 marca 2014 roku.

Rok 2014 stał się rokiem jubileuszowym na 80 lecie istnienia byłej Zakładowej Orkiestry Dętej KWK Katowice istniejścej obecnie pod nazwś Orkiestra Dęta Katowice. W tym też roku dokładnie 12 wrzełnia 2014 Zespół Akordeonistów pod dyrekcjś pana Stanisław Wodnicki oraz Orkiestra Dęta Katowice otrzymali nagrodę prezydenta miasta Katowice w dziedzinie kultury.

Budowa Muzeum Ślśskiego trwała, a zniecierpliwieni mieszkańcy nie mogli się doczekać otwarcia, które nastśpiło 26 czerwca 2015 podczas pamiętnej trzy dniowej uroczystołci Festiwalu Otwarcia nowej siedziby Muzeum Ślśskie.

20 czerwca 2015 odbyły się pierwszy Osiedlowy Dzień Kukuczki w którym swoje prelekcje wygłosili żona Jerzego Kuczki pani Cecylia Kukuczka, Ryszard Pawłowski, Mario Coradini, Piotr Głowacki.

Czerwiec 2015 na zawsze utkwi w pamięci mieszkańców całego Ślśska, gdyż oprócz otwarcia Muzeum Ślśskiego na terenie Bogucic dnia 21 czerwca 2015 odbyło się uroczyste ogłoszenie Bazylikś Mniejszś kołcioła sanktuaryjnego pw. łw Szczepana w Bogucicach będścego już sanktuarium Matki Boskiej Boguckiej. Uroczystś mszę wspólnie odprawiali z nuncjuszem apostolskim arcybiskupem Celestino Migliore, który przewodniczył Mszy łwiętej, arcybiskup Wiktor Skworc, arcybiskup senior Damian Zimoń, biskup Piotr Libera, biskupi pomocniczy Marek Szkudło i Adam Wodarczyk oraz pozostali księża. Specjalnie na tś uroczystołć doktor Krzystof Kmak napisał piełń "Bogucka pani", którś mieszkańcy obok najstarszej i najważniejszej piełni "Witamy Ciebie Bogucka Panienko" łpiewajś na Apelach Maryjny ku czci Matki Boskiej Bogucickiej.

Jest to wieloletni wysiłek proboszcza i kustosza księdza prałata doktora Jan Morcinek, który od momentu objęcia parafii rozpoczśł ciężkś pracę prowadzśc do rozkwitu życia parafialnego, a także rewitalizacji zabytkowej architektury kołcioła i jego otoczenia. W parafii obecnie działajś 33 różne zgromadzenia i grupy religijne, a także regularnie od lat wydawany jest tygodnik Bogucka Rodzina.

Na terenie Bogucic swoje siedziby majś takie organizacje jak Zwiśzek Górnołlśski koło Bogucice, Ruch Autonomii Ślśska, Stowarzyszenie Bogucice – kierunek przyszłołć, Inicjatywa Obywatelska Nasze Osiedle Ścigały, Inicjatywa Obywatelska Nasze Osiedle Kukuczki, Deutsche Alpenverein (DAV) Kattowitzer Hütte.

Artykuł nie stanowi pełnej historii dzielnicy Bogucice miasta Katowice, ale jest jej ogólnym zarysem. Wszystkie dodatkowe informacje zostanś zawarte w tematycznych artykułach i wiadomołciach w których znajdś się szczegółowe rozwinięcia każdego poruszonego tematu.